Город счастливых

В старой перуанской легенде говорится о городегде все были счастливыЖители этого города делали всёчто доставляло имудовольствиеи хорошо друг с другом уживалисьВсеза исключением мэракоторый был в печалипотому что ему было нечем управлять.Тюрьма была пустойсудом никогда не пользовалисьа нотариус ничего не делалпоскольку слово человека имело здесь больше смысла,чем бумагана которой оно было написано.

Однажды мэр пригласил нескольких рабочих издалекачтобы они построили коечто в центре главной площади городаЦелуюнеделю можно было слышать звуки молотков и пилВ конце недели мэр пригласил всех в городе на торжественное открытиеС большойторжественностью внешние доски были снятыи люди увидели виселицуЛюди стали спрашивать друг у другачто делает там этависелицаВ страхе они стали пользоваться судомчтобы решать чтонибудьчто до этого разрешалось просто обоюдным согласиемОнишли в офис нотариусачтобы регистрировать документыкоторые раньше были просто человеческими словамиИ они начали обращатьвнимание на всёчто говорил мэрв страхе перед законом.

Виселицей никогда не пользовалисьНо её присутствие изменило всё.

 Հին Պերուական լեգենդը պատմում է մի քաղաքներիի մասին, որտեղ բոլորը երջանիկ էին: Այդ քաղաքների բնակիչները անում էին ամեն ինչ, ինչ  իրենց հաճելի էր և իրար հետ հաշտ էին ապրում: Բոլորը երջանիկ էին, բացի քաղաքապետից, ով տխուր էր, քանզի նա կառավարելու ոչինչ ուներ: Բանտը դատարկ էր, դատարանից երբեք չէին օգտվում, իսկ նոտարը ոչինչ չէր անում, քանզի այստեղ մարդու խոսքը ավելի մեծ նշանակություն ուներ, քան թուղթը, որի վրա այն գրված էր:

Մի օր քաղաքապետը հեռուներից մի քանի աշխատավորների հրավիրեց, որպեսզի նրանք քաղաքի գլխավոր հրապարակի կենտրոնում ինչ-որ բան կառուցեն: Աշխատավորները եկան, և մի ամբողջ շաբաթ կարելի էր լսել մուրճերի և սղոցների ձայներ քաղաքում: Շաբաթվա վերջում քաղաքապետը հրավիրեց բոլորին՝ շինությունների  պաշտոնական բացմանը: Մեծ հանդիսավորությամբ հեռացվեցին քաղաքի արտաքին տախտակները  և մարդիկ տեսան մի կախաղան: Մարդիկ սկսեցին միմյանց հարցնել, թե ինչի՞ համար է կախաղանը: Վախից նրանք սկսեցին օգտվել դատարանից, որպեսզի լուծեն ինչ -որ հարցեր, որոնք դրանից առաջ պարզապես լուծվում էին փոխադարձ համաձայնությաբ: Նրանք գնում էին նոտարի գրասենյակ, որպեսզի գրանցեն փաստաթղթեր, որոնք անցյալում պարզապես մարդկային խոսքեր էին: Եվ նրանք սկսեցին օրենքից վախենալով, ուշադրություն դարձնել այն ամենի վրա, ինչ ասում էր քաղաքապետը:

Կախաղանից երբեք չէին օգտվում: Բայց նրա ներկայությունը փոխեց ամեն ինչ:

Реклама

Թալիսմանը

Матери никак не удавалось уговорить сына приходить домой до наступления темноты. Поэтому она припугнула его, сказав, что на дороге к их дому можно встретить множество привидений, которые появляются только с наступлением темноты.
Повзрослев, парень стал бояться привидений до такой степени, что наотрез отказывался выходить из дома вечером. Тогда мать дала сыну амулет и объяснила, что он будет его защищать.

 

Մորը ոչ մի կերպ չէր հաջողվում համոզել տղային՝  վերադառնալ տուն՝ մինչ մութն ընկնելը: Դրա համար նա վախեցրել էր տղային,  ասելով, որ իրենց տան ճանապարհին կարող են  հանդիպել շատ ուրվականների, որոնք հայտնվում են միայն մութն ընկնելու պես: Մեծանալով, տղան սկսեց վախենալ ուրվականներից այն աստիճան, որ կտրականապես չէր համաձայնվում երեկոյան դուրս գալ տնից : Այդ ժամանակ մայրը թալիսման տվեց տղային և բացատրեց, որ թալիսմանը կպաշտպանի նրան:

Աղավնին ու ջուրը

Голубка, страдая от жажды, летала в поисках воды. Вскоре она увидела нарисованный на стене таз с водой. Голубка быстро подлетела к нарисованному тазу и попыталась напиться из него. И она летала вокруг таза, пристально всматриваясь в рисунок и поминутно ударяясь о стену, до тех пор, пока не пала замертво. Умирая, птица сказала:
— Ну и попутала меня нечистая сила! Почему я не вспомнила о воде, которая находится в других водоёмах и реках?
Աղավնին, որը տառապում էր ծարավից, թռչում էր, ջուր գտնելու համար։ Շուտով նա տեսավ ջրով լի ավազան՝ պատին նկարված: Աղավնին արագ թռչեց նկարված ավազանի մոտ և փորձեց այնտեղից   խմել: Նա թռչում էր ավազանի շուրջ, աչքերը սևեռած  նկարին ու անըդհատ հարվածվելով պատին, սակայն չստացվեց խմել ավազանից: Ծարավից սատկելով՝ թռչունն ասաց.
– Խաբեց ինձ անարդար ուժը: Ինչու ես չհիշեցի այն ջրերի մասին, որոնք գտնվում են ուրիշ աղբյուրներում կամ գետերում:

Կույր մարդու սերը

Մի մարդ ամուսնացավ մի  գեղեցիկ աղջկա հետ: Նա նրան շատ էր սիրում: Մի օր նրա մոտ առաջացավ մաշկի հիվանդություն: Կամաց-կամաց նա սկսեց կորցնել իր գեղեցկությունը: Պատահեց, որ նրա ամուսինը գնաց ճանապարհորդության: Վերադառնալուց,  նա վթարի ենթարկվեց և կորցրեց տեսողությունը: Չնայած,  նրանց ամուսնական կյանքը շարունակվեց սովորականի պես: Բայց օրեր անցան և կինը կորցրեց իր ողջ գեղեցկությունը: Կույր ամուսինը չգիտեր դրա մասին և նրանց ամուսնական կյանքում ոչինչ չփոխվեց: Նա շարունակում էր շատ սիրել նրան, իսկ կինը՝   ամուսնուն: Մի օր նրա կինը մահացավ: Նրա մահը ամուսնուն հսկայականն ցավ պատճառեց: Նա ավարտեց իր բոլոր գործերը և ցանկացավ լքել քաղաքը: Իր ետևի մարդը ձայն տվեց և ասաց ‘’Հիմա ինչպե՞ս ես կարողանալու լրիվ միայնակ քայլել: Այս բոլոր օրերը քո կինը օգնում էր քեզ’’: Նա պատասխանեց ‘’Ես կույր չեմ: Ես վախենում էի, որ եթե նա հասկանա, որ ես կարող եմ տեսնել նրա տգեղությունը, կճնշվի: Ես չէի սիրում նրան միայն գեղեցկության համար, բայց ես սիրահարվեցի նրան խնամելով և սիրելով նրա էություը: Այսպիսով ես ձևացրեցի, թե կույր եմ: Ես պարզապես ցանկանում էի նրան ուրախություն  պատճառել’’:

 

Առակի ասելիքը այն էր, որ երբ դու մեկին իսկապես սիրում ես, դու կանես ցանկացած բան, որպեսզի պահես սիրածդ մարդուն ուրախ ։ Գեղեցկությունը կմրվի ժամանակի ընթացքում, բայց սիրտը և հոգին միշտ նույնը կլինեն։ Սիրիր մարդուն նրա ներքինի համար, ոչ արտաքինի։

Անգլերենից արգմանեց՝ Էլեն Բաբայանը

Read in English` here.

«Ավազը և քարը»

Ջոնը և Ջոեյմսը լավագույն ընկերներ էին: Նրանք շատ պատճառներով կռվել են, բայց երբեք չեն դավաճանել իրար: Նրանք գնացին աշխատանք փնտրելու և հաճախեցին տարբեր տեղեր գումար հավաքելու համար: Նրանք անցան տարբեր տեղերով, գյուղերով, քաղաքներով, անտառներով և ծովափերով: Նրանք իրար օգնում էին ճանապարհորդության ընթացքում: Մի օր նրանք հասան ավարտին: Մի փոքր կերան և ընպեցին: Ջոնը ասաց, որ պետք է ուտելիք և ջուր պահել մյուս անգամվա համար: Սակայն, Ջեյմսը չհամաձայնեց: Նա ուզում էր ջուր խմել, քանի որ շատ ծարավ էր: Նրանք վիճեցին ջրի պատճառով: Ջոնը ապտակեց Ջեյմսին, և նրանք լուռ շարունակեցին ճանապարհը: Ջեյմսը գրեց ավազի վրա «Իմ լավագույն ընկերը ապտակեց ինձ»: Վերջապես նրանք հասան մի օազիսի: Նրանք շատ ուրախ էին և ահագին ուրախացան ջրի մեջ: Մինչ դեռ նրանք լողում էին, Ջեյմսը մի փոքր անզգուշ էր, և սկսեց խեղտվել: Ջոնը սլացավ դեպի նրան և փրկեց: Ջեյմսը գրկեց իր լավագույն ընկերոջը և շնորհակալություն հայտնեց: Նրանք ննջեցին մի փոքր, և որոշեցին լքել տարածքը: Երբ նրանք լքում էին, Ջեյմսը քարի վրա փորագրդց «Իմ լավագույն ընկերը փրկեց իմ կյանքը»: Նա ասաց Ջոնին «Երբ դու ապտակեցիր ինձ, ես քւեցի դա ավազի վրա: Հիմա հավանաբաւ քամին դա տարած կլինի: Սակայն, երբ դու փրկեցիր իմ կյանքը ես դա գւեցի ժայռի վրա, հիմա այն այդտեղ կլինի ընդմիշտ:

 

Թարգմանությունը՝ անգլերենից

Պատմությունը՝ http://www.kidsworldfun.com/shortstories_sandandstone.php

John and James were best friends. They fought for many reasons, but never gave up their friendship. They went in search of a job and visited many places to earn some money. They passed through various places, villages, towns, forests, and beaches. They supported each other throughout their journey.

One day, they reached a desert. They had a very little food and water. John said that they should save the food and water for later use. However, James disagreed. He wanted to drink water, as he was very thirsty. They quarrelled with each other for water. John slapped James, and they walked in silence. James wrote on the sand, “My best friend slapped me!”

Finally, they reached an oasis. They were very happy, and had a lot of fun in the water. While they both were bathing, James was a bit careless and began to drown. John rushed to him and saved him.

James hugged his friend and thanked him. They had a little nap and decided to leave the place. When they were about to leave, James carved something on the rock.

It was “My best friend saved my life!”

He said to John, “When you slapped me, I recorded it on sand. The wind would have blown it away by now. However, when you saved my life, I recorded it on rock. It will remain there forever.”

Антуан де Сент-Экзюпери «МОЛИТВА»

Господи, я прошу не о чудесах, а о силе каждого дня. Сделай меня наблюдательным и находчивым. Научи меня правильно распоряжаться временем моей жизни, чтобы отличать первостепенное от второстепенного. Помоги мне понять, что мечты не могут быть помощью. Ни мечты о прошлом, ни мечты о будущем. Помоги мне быть здесь и сейчас и воспринять эту минуту как самую важную. Убереги меня от наивной веры, что все в жизни должно быть гладко. Подари мне ясное сознание того, что сложности, поражения, падения и неудачи являются лишь естественной составной частью жизни, благодаря которой мы растем и зреем.

Ты знаешь, как сильно мы нуждаемся в дружбе. Дай мне быть достойным этого самого прекрасного и нежного Дара Судьбы. Убереги меня от страха пропустить что-то в жизни. Дай мне не то, чего я себе желаю, а то, что мне действительно необходимо.
Научи меня искусству маленьких шагов…. Читать далее Антуан де Сент-Экзюпери «МОЛИТВА»

Հեռախոս

Телефон — самое популярное средство связи из всех, когда-ли­бо созданных человеком.Его изобрел в 1876 г. аме­риканский преподаватель школы для глухонемых Александер Грейам Белл. Через 11 лет в США было уже более 150 тыс. телефонных аппара­тов, а к 2001 г. во всем мире их стало примерно 1,4 млрд. Обычный телефон состоит из трех основных частей: микрофона, приемного устройства и диска или кнопок с цифрами для набора номера. Кроме того, аппарат имеет рычаг — мы кладем на него трубку, закончив разговор. Когда мы говорим в телефонную трубку, звуки превращаются в электрические сигналы. Приемное устройство на другом конце телефонной линии снова преобра­зует их в звуки. Приемник работает так. Когда через вмонтированный в него элек­тромагнит проходит ток, электромагнит притягивает к себе тонкую металлическую диафрагму. Меняется мощность сигнала — меняется и сила притяжения диафраг­мы к магниту — она колеблется. Эти колебания передаются по воздуху в виде зву­ковых волн, их мы и слышим как речь. При наборе номера в ответ на каждое нажатие кнопки или поворот диска на определенный угол в телефонной сети возникает электрический сигнал. Последо­вательность таких сигналов, соответствующих номеру вызываемого абонента, пере­дается на автоматическую телефонную станцию, которая соединяет твой аппарат с аппаратом друга — и у него раздается телефонный звонок. В 1990-х гг. по всему миру стали очень популярны мобильные телефоны. У такого телефона есть встроенные радиопередатчик и радиоприемник. Передатчик небольшой мощности посылает вызов на местное приемное устройство  —  ячейку, которая пере­дает вызов в телефонную сеть. В свою очередь, передатчик ячей­ки посылает сигнал из сети на встроенный радиоприемник мо­бильного телефона. Ячейки соединены наподобие пчелиных сот, поэтому такая система связи называется сотовой.

Читать далее Հեռախոս